MUSTAFA TETİK

Ben kendimi bildim bileli hem bizim evimizde hem de komşu evlerde mutlaka yaşlı büyükler bulunurdu. Hala şuan bile bizim evimizde hasta olmasın diye gözünün içine baktığımız Yaşlı büyüklerimiz mevcut. Onlar elleri öpülesi ton ton büyüklerimiz var. Tecrübeleriyle her zaman bizlere Kılavuz ,hayatta ki örnek modellerimiz iyi ki varlar. Eskilerden süre gelen büyüklerimize yaşlandıkları zaman hürmet ile bakan gözler onların kırılmaması için özenle adımlarını atan gençler artık galiba azaldı. Gençler artık anne baba ve çocuktan oluşan çekirdek aileden ziyade anne, baba ve evcil bir hayvanla yaşamayı tercih ediyorlar.

Çocuğun sorumluluklarını yüklenmeye korkan gençler sahiplendikleri evcil hayvanları çocuklarının yerine büyüklerinin yerine koyarak deve kuşu modeli gibi girdikleri evlerinde akraba ve sosyal çevreden uzak bir hayatı tercih eder olmaya eğilimleri çoğalmaya başladı. Haliyle doğan çocuklar belli bir süre anne babasına bağımlı ve muhtaç yaşar. .Ana ve babalarımız çocuklarının yeme içme, giyinme ve korunma gibi ihtiyaçlarını karşılar bunu isteyerek ve severek yaparlar. Çünkü bundan mutlu olurlar. Çocuklar belli süre boyunca her yapacağı işi ana ve ya babasına danışır, bilir ki çocuk kendisi için en iyisini büyükleri bilir ve en iyisini onlar yapar. Çocukları için büyükleri her şeyin en iyisini en güzelini isterler, Olmazı olur kılar, olmayanı yaratırlar. Çocuk yetişkin olsa bile ana ve babasının desteğine muhtaçtır. Tabi bu muhtaçlık ömür boyu sürer ama Zamanla azalarak. Taki ana baba el ayaktan çekilmeye başladıkça çocuk bunu hisseder ve ana babası ile artık çocukları rollerini değişmeye başlar yavaş yavaş. Önce vereceği kararları çocuklarına danışmaya başlayan ana ve ya baba ileriki yıllarda hastalıklarında çocuğunu başında görmek yapamadığı işlerin çocukları tarafından yapılması ya da yaptırılması büyükleri çok mutlu eder. Bazı farklı davranışlar için atalarımız ‘’Bir ana baba bir sürü çocuğunu bakar büyütür ama bir çocuk ana ve babasını koyacak yer bulamaz’’ dese de, görevlerini hakkınca yerine getiren çocuklarımızın hakkını yememek gerekli onların ana babalarına gösterdiği şevketi burada takdir etmeden geçemeyeceğiz. Bizlere muhtaç olduğu bir döneme giren yaşlılarımızı bu güne kadar nasıl olsa kendi kendilerine yetiyorlar diyerek yeterince ilgilenmesek de yaşlılarımızla toplumlar olarak artık elimizden gelenin daha fazlası ını yapmak zorundayız. Büyüklerimiz hayat denen yolculuğunu nasıl geçirdiği hangi zorluklarla karşılaştı bilemeyiz. Hepimiz yaşlılarımıza gereken hürmet ve ilgi alakayı onları yalnız bırakmamaya çalışarak yaşamalıyız. Yaşlıların ne yemesi içmesi gerektiğini araştırıp aile hekimleri ve diyetisyenlere danışarak uygulamalarına yardımcı olmalıyız. Yaşadığı yerlerde neler olması ya da olmaması gerektiğini araştırmalıyız. Bu sınav dünyasında biliyoruz ki imtihanımız tabi ki de kağıtla kalemle değil.

Mallarımızla çocuklarımızla ya da en sevdiklerimizle sınav yapılıyoruz. Bu sınav çocuklarımız gibi gözümüzden sakındığımız yaşlılarımızı ne kadar çok koruyabildiğimizdir. Ne kadar ihtiyaçlarını çocukları site sakinleri yerel ve ulusal yöneticiler olarak yerine getirebileceğimizin sınavı derken sınav sorumluluk sahası gençleri ve çocukları da kapsamaya başladı. İnsanlığın en zor dönemi olan yaşlılıkta onlara elimizden geldiğince iyi davranarak bu sınavdan en yüksek notu alabilmek için uğraşmalıyız. Bizler sizlere güveniyoruz kıymetli okurlarımız. Nasıl çocukluğumuzda biz büyüklerimize muhtaç isek şimdide yaşlılarımız büyüklerimiz bizlere muhtaç; biliyoruz ki SEVGİ HER ENGELİ AŞAR Saygılarımla…