SERCAN İREVÜL

Amatör balıkçılık, uzun yıllardır doğayla iç içe olmanın, sabrın ve keyifli vakit geçirmenin en güzel yollarından biri olarak görülürdü. Ancak bugün geldiğimiz noktada, bu keyifli uğraşın giderek zorlaştığını ve hatta tükenmeye başladığını söylemek abartı olmaz. Özellikle kıyıdan avlananlar, yani surf casting ve spin avcıları, artık eski günleri arar hale geldi. Bir zamanlar oltayı suya attığınızda umut vardı; şimdi ise çoğu zaman saatler süren bekleyişler hayal kırıklığıyla sonuçlanıyor. Balığın azalması, hatta bazı bölgelerde neredeyse yok denecek kadar seyrekleşmesi, bu işin en büyük sorunu olarak karşımıza çıkıyor. Elbette mesele sadece balığın azlığı değil. Artan maliyetler de amatör balıkçılığı ciddi şekilde etkiliyor. Yem fiyatlarının yükselmesi, ekipman giderlerinin artması, bu hobiyi herkes için ulaşılabilir olmaktan uzaklaştırıyor. Bir zamanlar “kaçamak” olarak görülen balık tutma keyfi, bugün neredeyse hesap kitap yapılması gereken bir uğraşa dönüşmüş durumda. Daha da önemlisi, sürdürülebilir avcılık anlayışının yeterince benimsenmemiş olması. Kurallara uyulmaması, bilinçsiz ve aşırı avlanma, denizlerimizin geleceğini tehdit ediyor. Bunun bedelini ise en çok amatör balıkçılar ödüyor. Çünkü doğrudan doğayla temas eden, değişimi ilk hisseden onlar. Bugün kıyıdan balık avlayan pek çok kişi aynı soruyu soruyor: “Bu iş nereye gidiyor?” Eğer gerekli önlemler alınmaz, bilinçli avcılık yaygınlaşmaz ve denizler korunmazsa, belki de yakın gelecekte kıyıdan balık tutmak sadece bir anıdan ibaret kalacak. Amatör balıkçılık bir hobiden öte, doğayla kurulan bir bağdır. Bu bağı kaybetmemek için hem bireysel hem de toplumsal olarak daha duyarlı olmamız gerekiyor. Aksi halde, oltalarımız sadece suya değil, aynı zamanda umutsuzluğa da atılmaya devam edecek.Sağlıcakla kalın sevgili okurlarımız