SONAY BAŞ

Hani güzel bir gelecek vardı sana harcandı
Yoksunluklarım kurbanıydı acılarının
Vebalini iki cihan affetmez yaşananların
Sevmiştim sadece inanmak istercesine.

Elimi verdim ellerine avuçlarim kan oldu
Hayran kaldığın bakişlarım yaşlarla doldu
Hiç olmaz denilenler insafsızca oldu
Sevmiştim sadece inanmak istercesine.

Çok eksiğim vardı kitapsız cehalet gibi
Öksüz yetim ve unutulmuş emanet gibi
Kaçtikca kovalanan sarı bir kelebek gibi
Sevmiştim sadece inanmak istercesine.

Belkide mahzende kaldı tüm saf sevgiler
Haykırdı yüreğim masal sanılan yarınlara
Bu gün yarın oyalandı tüm isteklerim
Sevmiştim sadece inanmak istercesine.

Tutsaydı biri gelip yaralı ellerimden
Silebilseydi gözyaşlarimi iyilikleriylen
Duysaydi tüm dualarımı derinliklerden
Sevmiştim sadece inanmak istercesine.