SONAY BAŞ

Yaşadım da  gülmedi ki hiç özüm

Hasretiydim sevgiyle dürüst sözün

Talihim yokmuş ruhum sa hep üzgün

Bak ömür dediğin  yetmez insana...

Nice boş hayallere  dalıp çikdım

Bu sefer olur umudundan bıktım

Dost derdinden her hayalimi yikdım

Bak ömür dediğin  yetmez insana.

Ecel gelmeden evvel her gün öldüm

Anam süt sağdı ben burnumdan verdim

Dünya kul  yalan tek Allahı bildim

Bak ömür dediğin yetmez  insana.

Gençlik güzel  rüyaymış gelip geçen

Arzuhali değil yazıyı seçen

Çırpınsan nasibi kadermiş biçen

Bak ömür dediğin  yetmez insana.